Αφανείς Ηρωίδες, Δίνοντας φωνή στις γυναίκες - (Rajwa Mohamad Rahmoun )

Αφανείς Ηρωίδες – Δίνοντας φωνή στις γυναίκες Τα ονόματά τους είναι Rajwa, Sofia, Thérèse, Bettina και Nuruj. Απλές ηρωίδες. Απλές ηρωίδες που συναντήθηκαν από τους Médecins du Monde – Γιατρούς του Κόσμου και τον καλλιτέχνη πορτρέτων Denis Rouvre. Εμπνευσμένοι από μία επιθυμία να φέρουν μαρτυρίες για την βία κατά των γυναικών, το φωτογραφικό έργο για τις Αφανείς Ηρωίδες δίνει φωνή σε γυναίκες από όλο τον κόσμο. Μερικές το σκάνε από την ζώνη των συγκρούσεων, άλλες κάνουν εκστρατείες κατά της εγκαθιδρυμένης κοινωνικής κατάστασης, κάποιες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συνεχίζουν, άλλες έχουν πάρει την απόφαση να αναλάβουν δράση.

Το όνομά μου είναι Rajwa Mohamad Rahmoun  και είμαι από το al-Qusayr της επαρχίας Homs της Συρίας. Τα παιδιά μου και εγώ ήρθαμε εδώ στο Λίβανο. Εμείς είμαστε ασφαλείς, αλλά δεν γνωρίζω που βρίσκεται ο σύζυγός μου.

Δεν ξέρω… Είναι νεκρός; Ζωντανός; Δεν έχω ιδέα.

Υποφέρω τόσο πολύ. Ως γυναίκα, δεν πρέπει να υπερασπίζομαι τα δικαιώματά μου ούτε τα δικαιώματα των παιδιών μου. Για οτιδήποτε μου συμβαίνει μου λένε: «Είσαι γυναίκα· δεν νοείται να μιλάς.» Αλλά εγώ θέλω να μιλήσω και να υπερασπιστώ τον εαυτό μου και τα παιδιά μου. Τα πάντα γίνονται ένας τέτοιος αγώνας.

Βρίσκω το θάρρος, την αποφασιστικότητά μου και τη δύναμή μου. Και όταν έχω κάτι να πω, το λέω. Δεν θέλω να μείνω σιωπηλή· θέλω να υπερασπιστώ τα δικαιώματά μου.

Βλέπω τα παιδιά μου και μου δίνουν θάρρος. Βλέποντάς τα, αντλώ την υπομονή και τη δύναμη να μιλήσω ανοιχτά. Με κάνουν να αισθάνομαι τόσο γενναία και ικανή να παλέψω για τα δικαιώματά τους.

Ο γιός μου είχε ένα ατύχημα με το μηχανάκι. Έσπασε το χέρι του και το πόδι του. Όλοι κατηγόρησαν εμένα λέγοντάς μου ότι είναι δικό μου λάθος το ότι έπεσε από το μηχανάκι του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και μου ζήτησαν 2.000 δολάρια. Δεν είχα 2.000 δολάρια. Έπρεπε να ζητήσω από τους γείτονες  χρήματα προκειμένου να καλύψω τη θεραπεία για τον γιο μου. Αυτοί είπαν: «αυτή το ζήτησε. Αυτό είναι που έψαχνε, να έχει ο γιος της ένα ατύχημα με το μηχανάκι.» Στο δρόμο για το νοσοκομείο ήμουν τρομοκρατημένη ότι θα έβρισκα τον γιο μου νεκρό. Αλλά βλέποντάς τον να μου λέει ότι όλα ήταν καλά, μου έδωσε τη δύναμη να κάνω ό,τι μπορούσα για να βρω τα χρήματα για τα έξοδα.

Γιατί του αγόρασα μηχανάκι; Για να μπορεί να πηγαίνει στη δουλειά. Είναι το μεταφορικό του.

Ως μητέρα μόνη χωρίς σύζυγο, πρέπει να προσπαθώ έτσι ώστε κανείς να μη βλάπτει τα παιδιά μου.

Εδώ αντιμετωπίσαμε την αδικία σε κάθε επίπεδο. Είχαμε τα σπίτια μας τα οποία τα χάσαμε, και καταλήξαμε σε ένα camp χωρίς τίποτα. Έχουμε χάσει τα πάντα. Δοξάζω τον θεό που είμαστε ζωντανοί. Πρέπει να το αφήσουμε στην άκρη,  αλλά δυσκολεύομαι διότι αυτό είναι τόσο διαφορετικό από αυτό που ήταν οι ζωές μας στην Συρία. Η ζωή μας στη Συρία δεν μοιάζουν επουδενί με το πώς ζούμε εδώ.

Οι άνθρωποι λένε: «είναι γυναίκα. Γιατί υψώνει την φωνή της; Οι γυναίκες πρέπει να σιωπούν. Έχει γιους· μπορούν εκείνοι να κάνουν τη συζήτηση» Αλλά εγώ απαντάω, όχι.  Είναι στο χέρι μου να υπερασπιστώ τα παιδιά μου. Είμαι και η γυναίκα και ο άντρας. Αυτό συνεχίζω να τους απαντάω, ότι είμαι και η γυναίκα και ο άντρας και υπερασπίζομαι τα παιδιά μου.

Θα ήθελα να επιστρέψουμε στη χώρα μας. Εύχομαι να μπορούσα να ανοίξω τα μάτια μου και να βρισκόμουν πίσω στο σπίτι, στην πατρίδα μας.

Ανατρέφω τα παιδιά μου μόνη μου. Ονειρεύομαι για εκείνα να ξεχωρίζουν σε οτιδήποτε κάνουν, να κάνουν πάντα τις σωστές επιλογές και πετύχουν στην ζωή τους. Αυτό εύχομαι για εκείνα, από τα βάθη της καρδιάς μου.

Θέλω επίσης οι γυναίκες να έχουν πάντα το δικαίωμα στη ζωή, να μπορούν να υπερασπίζονται τον εαυτό τους και να μην αφήνουν τίποτα να περνάει απαρατήρητο. Οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το ήμισυ της κοινωνίας –δεν είναι πλέον οι άντρες στην μία πλευρά και οι γυναίκες στην άλλη. Μα, όχι! Οι γυναίκες θα έπρεπε να έχουν περισσότερα δικαιώματα.

Γιατί είναι οι γυναίκες που δίνουν τη ζωή, που ανατρέφουν τα παιδιά και που κρατάνε τις οικογένειες ενωμένες. Η γυναίκα είναι το θεμέλιο για τα πάντα στη ζωή.

Οι γυναίκες πρέπει πάντα να είναι γενναίες, πάντα να είναι δυνατές. Οι γυναίκες είναι το ήμισυ της κοινωνίας και θα έπρεπε να κατέχουν το μεγαλύτερο μερίδιο καθώς είναι εκείνες που κάνουν τα περισσότερα. Χωρίς τις γυναίκες δεν θα υπήρχε τίποτα.

Αφανείς Ηρωίδες– Δίνοντας φωνή στις γυναίκες

Τα ονόματά τους είναι Rajwa, Sofia, Thérèse, Bettina και Nuruj. Απλοί ήρωες. Απλές ηρωίδες που συναντήθηκαν από τους Médecins du Monde – Γιατρούς του Κόσμου και τον καλλιτέχνη πορτρέτων Denis Rouvre.

Εμπνευσμένοι από μία επιθυμία να φέρουν μαρτυρίες για την βία κατά των γυναικών, το φωτογραφικό έργο για τις Αφανείς Ηρωίδες δίνει φωνή σε γυναίκες από όλο τον κόσμο. Μερικές το σκάνε από την ζώνη των συγκρούσεων, άλλες κάνουν εκστρατείες κατά της εγκαθιδρυμένης κοινωνικής κατάστασης, κάποιες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συνεχίζουν, άλλες έχουν πάρει την απόφαση να αναλάβουν δράση.

Αφανείς Ηρωίδες σημαίνει ακρόαση του μη ακουόμενου: συναισθηματική, σωματική, και θεσμική βία που διαπράττεται κατά εκατομμυρίων γυναικών. Την ίδια στιγμή αυτό αποτελεί ένα κάλεσμα από κινήσεις που επιδιώκουν την αλλαγή. Αποδεικνύει τη δέσμευση των απλών γυναικών από όλο τον κόσμο που παλεύουν να γίνουν σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα των γυναικών.

Αυτή η συλλογή από φωτογραφίες και μαρτυρίες φωτίζει τις δράσεις αντίστασης, δράσεις τόσο ορατές όσο και σιωπηλές, επιδιώκοντας αδιάκοπα τον ίδιο στόχο: να ευαισθητοποιήσει, να γυρίσει τον τροχό στην ζωή των γυναικών και να αποκαταστήσει τα θεμελιώδη δικαιώματα που έχουν παραβιαστεί.

Όλα, 60 πορτραίτα και μαρτυρίες παρήχθησαν το 2018 και 2019 και θα οδηγήσουν σε μία έκθεση η οποία θα εμβαθύνει τον θεατή στην ζωή των γυναικών μέσα από τις ιστορίες τους, συνδυάζοντας φωτογραφίες με  γραπτές και προφορικές συνεισφορές. Το έργο θα παρουσιαστεί στην Γαλλία το φθινόπωρο του 2019 πριν πραγματοποιηθεί σε παγκόσμια περιοδεία το 2020.

  • Ο Denis Rouvre είναι φωτογράφος πορτρέτων. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1992 με τη δημιουργία πορτρέτων διάσημων ανθρώπων.  Τα τελευταία χρόνια έχει στρέψει την προσοχή του σε «ανώνυμους συνηθισμένους ανθρώπους με ασυνήθιστη μοίρα», τους οποίους έχει επιλέξει να ονομάσει «Ηρωικές φιγούρες». Εξετάζει τη δύναμη αλλά και την ευθραυστότητα των ανθρώπων μέσα από την προσωπική του σειρά, που εκτίθεται στη Γαλλία αλλά και διεθνώς: FIAC, Art Paris, Pinacotèque de Paris, Πολιτισμικό Κέντρο Culturel Tjibaou στη Nouméa, LiFE στο Saint-Nazaire κ.α. Το 2014 παρουσίασε τη σειρά Des Français. Identités, territoires de l’intime στο φεστιβάλ φωτογραφίας Rencontres d'Arles ενώ το 2015 παρουσίασε το έργο Low Tide στο Γερμανικό Μουσείο Kunst der Westküste. Την ίδια χρονιά, η Barbado Gallery στη Λισαβόνα φιλοξένησε τη δουλειά του στην έκθεση "Portrait of the World", μαζί με τη δουλειά των Nadav Kander, Arno Rafael Minkkinen και Martin Parr. Η Hélène Bailly Gallery παρουσιάζει αυτήν την περίοδο την πιο πρόσφατη σειρά φωτογραφιών του με τίτλο Black Eyes στα πλαίσια του Μήνα Φωτογραφίας στο Παρίσι. (Mois de la Photo du Grand Paris). Τα πορτραίτα του Rouvre συχνά εμφανίζονται στα πιο γνωστά, παγκοσμίως, μέσα ενημέρωσης. Το New York Times Magazine έκανε αφιέρωμα στη σειρά του, Low Tide, ενώ ο ίδιος επιμελήθηκε τις φωτογραφίες του ημερολογίου της Lavazza για το 2017. Το έργο του είναι πολυβραβευμένο. Ενδεικτικά έχει λάβει τρία παγκόσμια βραβεία Photo Press (για τη σειρά Sumo το 2013, για μία από τις φωτογραφίες του από τη σειρά Low Tide το 2012 και για τη σειρά Lamb το 2010), το Hasselblad Masters Portrait το 2012 και το Παγκόσμιο Βραβείο Φωτογραφίας της SONY, το 2011, για τη σειρά του After Meeting. Παράλληλα έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία όπως το Sortie de match (Εκδόσεις Editions de la Martinière), το Lamb and: Low Tide – Le Japon du chaos (εκδόσεις Somogy Editions d'Art) ενώ η πιο πρόσφατη σειρά του Des Français. Identités, territoires de l’intime δημοσιεύθηκε το 2014 (εκδόσεις Somogy Editions d'Art). Χαρακτηριστικό είναι ότι τα έργα του Rouvre παρουσιάζονται τόσο σε δημόσιες όσο και σε ιδιωτικές συλλογές: Pinacothèque de Paris,Société Générale,Center Culturel Tjibaou κ.ά. Την ίδια στιγμή  φωτογραφίες του Dennis Rouvre εκτίθενται στην αίθουσα Hélène Bailly στο Παρίσι, στο Gallery Project 2.0 στη Χάγη, στη Gallery Axel Pairon στην Αμβέρσα, στη Gallery 32 στο Τελ-Αβίβ και στη Gallery Barbado στη Λισαβόνα.

O Συγγραφέας

Γιατροί του Κόσμου

Ιατρός - Ψυχίατρος Παιδιών - Εφήβων των Γιατρών του Κόσμου

Denis Rouvre

Ο Denis Rouvre είναι φωτογράφος πορτρέτων και έχει ξεκινήσει από το 1992 με πορτραίτα διάσημων ανθρώπων. Τα τελευταία χρόνια έχει στρέψει την προσοχή του σε ανώνυμους συνηθισμένους ανθρώπους με ασυνήθιστη μοίρα, τους οποίους έχει επιλέξει να ονομάσει «Ηρωικές φιγούρες».

Back to Top

Λάβετε τα τελευταία άρθρα στο email σας

Awesome sauce!

Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Άλλα άρθρα της ίδιας κατηγορίας