Αφανείς Ηρωίδες, Δίνοντας φωνή στις γυναίκες - (Σάνου Νάνι Μαγκάρ)

Αφανείς Ηρωίδες – Δίνοντας φωνή στις γυναίκες Τα ονόματά τους είναι Rajwa, Sofia, Thérèse, Bettina και Nuruj. Απλές ηρωίδες. Απλές ηρωίδες που συναντήθηκαν από τους Médecins du Monde – Γιατρούς του Κόσμου και τον καλλιτέχνη πορτρέτων Denis Rouvre. Εμπνευσμένοι από μία επιθυμία να φέρουν μαρτυρίες για την βία κατά των γυναικών, το φωτογραφικό έργο για τις Αφανείς Ηρωίδες δίνει φωνή σε γυναίκες από όλο τον κόσμο. Μερικές το σκάνε από την ζώνη των συγκρούσεων, άλλες κάνουν εκστρατείες κατά της εγκαθιδρυμένης κοινωνικής κατάστασης, κάποιες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συνεχίζουν, άλλες έχουν πάρει την απόφαση να αναλάβουν δράση.

Το όνομά μου είναι Σάνου Νάνι Μαγκάρ είμαι από το Νεπάλ και είμαι 48 χρονών. Προέρχομαι από την περιοχή με αριθμό 4 του δήμου Νταντίν Μπέσι.

Δεν επέλεξα να έρθω εδώ. Η ζωή ήταν σκληρή. Έπρεπε να βρω δουλειά και να κερδίσω χρήματα, έτσι ασχολήθηκα με τη διαλογή σκουπιδιών.

Είχαμε πολλά παιδιά να φροντίσουμε και δεν μπορούσαμε να τα βγάλουμε πέρα. Έπρεπε να τα ταΐσουμε και να τα ντύσουμε. Αφού είχαμε αναζητήσει δουλειά σε πολλά μέρη, καταλήξαμε εδώ. Κερδίζουμε τόσα όσα για να επιβιώνουμε. Τα παιδιά μεγαλώνουν τώρα και όλοι εμείς ζούμε εδώ, στο ίδιο σπίτι.

Είχα 6 παιδιά. 5 από αυτά επιβίωσαν, 4 κορίτσια και ένα αγόρι. Η μεγαλύτερη κόρη μου είναι 31, η δεύτερη 24, η τρίτη 22 και η πιο μικρή 13. Ο γιος μου είναι 21.

Έψαχνα για δουλειά. Έπρεπε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς μας και δεν είχαμε αρκετά χρήματα για να το κάνουμε έως το τέλος του μήνα. Ένα μικρό κομμάτι γης δεν είναι πραγματικά αρκετό.

Πρώτα πήγαμε στο Τέκου και μετά ήρθαμε και εγκατασταθήκαμε εδώ. Ένας φίλος εργάζονταν σε αυτή την περιοχή, μάζευε σκουπίδια. Έτσι βρήκαμε δουλειά εδώ.

Ο σύζυγός μου εργάζεται μαζί μου.

Είναι δύσκολη δουλειά. Ποτέ δεν ξέρουμε τι μπορεί να συμβεί. Υπάρχουν γυαλιά, μπάζα, και μερικές φορές βρίσκουμε βελόνες. Οι μπουλντόζες και ο συνεχής θόρυβος των μηχανών με τρομάζουν. Δεν είναι εύκολο να εργάζεσαι σε αυτές τις συνθήκες. Πρέπει να είμαστε πραγματικά προσεκτικοί και να φυλάμε τους εαυτούς μας.

Όταν έρχεται το φορτηγό και ξεφορτώνει, έχουμε πολλή δουλειά. Αλλά όταν δεν έρχεται δεν έχουμε καθόλου. Όπως γίνεται τα Σάββατα, που δεν έρχονται τόσα φορτηγά. Εργάζομαι κατά μέσο όρο 22 μέρες το μήνα και κερδίζω 400 με 500 ρούπια.

Ζω σε ένα σπίτι λίγο παραπέρα. Είναι βρώμικο. Το σπίτι μας είναι φτιαγμένο από λαμαρίνα και δεν έχουμε νερό, οπότε πρέπει να πηγαίνουμε και να το μεταφέρουμε από την αντλία. Αυτό είναι εξαντλητικό.

Θα ήθελα να είχα καλύτερες συνθήκες εργασίας και πρόσβαση σε νερό. Θα ήθελα να επιστρέψω στην καλλιέργεια όπως πριν, αλλά δεν κερδίζαμε αρκετά χρήματα για την επιβίωσή μας. Έχω ιδέες, και όνειρα φυσικά, αλλά δεν μπορώ να τα κάνω πραγματικότητα. Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα να έχω ένα μικρό κατάστημα. Εάν είχα τα μέσα θα έκανα κάτι άλλο, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν έχω τα χρήματα.

Υπάρχουν ομάδες γυναικών όπου μπορούμε να μιλάμε για προγράμματα. Αλλά είναι αρκετά δύσκολο να φροντίζεις τον εαυτό σου και την οικογένειά σου. Πάντα υπάρχουν προβλήματα, όλοι έχουμε προβλήματα. Θα ήταν υπέροχο να δημιουργούσα κάτι μαζί με άλλους, αλλά έχω μόλις τόσα για να τα βγάζω πέρα. Δεν βλέπω τι θα μπορούσα να κάνω για να βοηθήσω τους άλλους ανθρώπους. Όταν δεν έχεις τίποτα, οι άνθρωποι δεν σε σέβονται. Δεν κάθονται καν να σε ακούσουν.

Η ζωή είναι σκληρή εδώ. Μερικές φορές οι άντρες βγαίνουν να πιουν  και όταν το παρακάνουν γίνονται βίαιοι. Όλοι έχουμε στεναχώριες. Τα ανεχόμαστε όλα αυτά, δουλεύουμε και ίσα ίσα που καταφέρνουμε να τα βγάζουμε πέρα.

Αφανείς Ηρωίδες– Δίνοντας φωνή στις γυναίκες

Τα ονόματά τους είναι Rajwa, Sofia, Thérèse, Bettina και Nuruj. Απλοί ήρωες. Απλές ηρωίδες που συναντήθηκαν από τους Médecins du Monde – Γιατρούς του Κόσμου και τον καλλιτέχνη πορτρέτων Denis Rouvre.

Εμπνευσμένοι από μία επιθυμία να φέρουν μαρτυρίες για την βία κατά των γυναικών, το φωτογραφικό έργο για τις Αφανείς Ηρωίδες δίνει φωνή σε γυναίκες από όλο τον κόσμο. Μερικές το σκάνε από την ζώνη των συγκρούσεων, άλλες κάνουν εκστρατείες κατά της εγκαθιδρυμένης κοινωνικής κατάστασης, κάποιες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συνεχίζουν, άλλες έχουν πάρει την απόφαση να αναλάβουν δράση.

Αφανείς Ηρωίδες σημαίνει ακρόαση του μη ακουόμενου: συναισθηματική, σωματική, και θεσμική βία που διαπράττεται κατά εκατομμυρίων γυναικών. Την ίδια στιγμή αυτό αποτελεί ένα κάλεσμα από κινήσεις που επιδιώκουν την αλλαγή. Αποδεικνύει τη δέσμευση των απλών γυναικών από όλο τον κόσμο που παλεύουν να γίνουν σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα των γυναικών.

Αυτή η συλλογή από φωτογραφίες και μαρτυρίες φωτίζει τις δράσεις αντίστασης, δράσεις τόσο ορατές όσο και σιωπηλές, επιδιώκοντας αδιάκοπα τον ίδιο στόχο: να ευαισθητοποιήσει, να γυρίσει τον τροχό στην ζωή των γυναικών και να αποκαταστήσει τα θεμελιώδη δικαιώματα που έχουν παραβιαστεί.

Όλα, 60 πορτραίτα και μαρτυρίες παρήχθησαν το 2018 και 2019 και θα οδηγήσουν σε μία έκθεση η οποία θα εμβαθύνει τον θεατή στην ζωή των γυναικών μέσα από τις ιστορίες τους, συνδυάζοντας φωτογραφίες με  γραπτές και προφορικές συνεισφορές. Το έργο θα παρουσιαστεί στην Γαλλία το φθινόπωρο του 2019 πριν πραγματοποιηθεί σε παγκόσμια περιοδεία το 2020.

  • Ο Denis Rouvre είναι φωτογράφος πορτρέτων. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1992 με τη δημιουργία πορτρέτων διάσημων ανθρώπων.  Τα τελευταία χρόνια έχει στρέψει την προσοχή του σε «ανώνυμους συνηθισμένους ανθρώπους με ασυνήθιστη μοίρα», τους οποίους έχει επιλέξει να ονομάσει «Ηρωικές φιγούρες». Εξετάζει τη δύναμη αλλά και την ευθραυστότητα των ανθρώπων μέσα από την προσωπική του σειρά, που εκτίθεται στη Γαλλία αλλά και διεθνώς: FIAC, Art Paris, Pinacotèque de Paris, Πολιτισμικό Κέντρο Culturel Tjibaou στη Nouméa, LiFE στο Saint-Nazaire κ.α. Το 2014 παρουσίασε τη σειρά Des Français. Identités, territoires de l’intime στο φεστιβάλ φωτογραφίας Rencontres d'Arles ενώ το 2015 παρουσίασε το έργο Low Tide στο Γερμανικό Μουσείο Kunst der Westküste. Την ίδια χρονιά, η Barbado Gallery στη Λισαβόνα φιλοξένησε τη δουλειά του στην έκθεση "Portrait of the World", μαζί με τη δουλειά των Nadav Kander, Arno Rafael Minkkinen και Martin Parr. Η Hélène Bailly Gallery παρουσιάζει αυτήν την περίοδο την πιο πρόσφατη σειρά φωτογραφιών του με τίτλο Black Eyes στα πλαίσια του Μήνα Φωτογραφίας στο Παρίσι. (Mois de la Photo du Grand Paris). Τα πορτραίτα του Rouvre συχνά εμφανίζονται στα πιο γνωστά, παγκοσμίως, μέσα ενημέρωσης. Το New York Times Magazine έκανε αφιέρωμα στη σειρά του, Low Tide, ενώ ο ίδιος επιμελήθηκε τις φωτογραφίες του ημερολογίου της Lavazza για το 2017. Το έργο του είναι πολυβραβευμένο. Ενδεικτικά έχει λάβει τρία παγκόσμια βραβεία Photo Press (για τη σειρά Sumo το 2013, για μία από τις φωτογραφίες του από τη σειρά Low Tide το 2012 και για τη σειρά Lamb το 2010), το Hasselblad Masters Portrait το 2012 και το Παγκόσμιο Βραβείο Φωτογραφίας της SONY, το 2011, για τη σειρά του After Meeting. Παράλληλα έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία όπως το Sortie de match (Εκδόσεις Editions de la Martinière), το Lamb and: Low Tide – Le Japon du chaos (εκδόσεις Somogy Editions d'Art) ενώ η πιο πρόσφατη σειρά του Des Français. Identités, territoires de l’intime δημοσιεύθηκε το 2014 (εκδόσεις Somogy Editions d'Art). Χαρακτηριστικό είναι ότι τα έργα του Rouvre παρουσιάζονται τόσο σε δημόσιες όσο και σε ιδιωτικές συλλογές: Pinacothèque de Paris,Société Générale,Center Culturel Tjibaou κ.ά. Την ίδια στιγμή  φωτογραφίες του Dennis Rouvre εκτίθενται στην αίθουσα Hélène Bailly στο Παρίσι, στο Gallery Project 2.0 στη Χάγη, στη Gallery Axel Pairon στην Αμβέρσα, στη Gallery 32 στο Τελ-Αβίβ και στη Gallery Barbado στη Λισαβόνα.

O Συγγραφέας

Γιατροί του Κόσμου

Denis Rouvre

Ο Denis Rouvre είναι φωτογράφος πορτρέτων και έχει ξεκινήσει από το 1992 με πορτραίτα διάσημων ανθρώπων. Τα τελευταία χρόνια έχει στρέψει την προσοχή του σε ανώνυμους συνηθισμένους ανθρώπους με ασυνήθιστη μοίρα, τους οποίους έχει επιλέξει να ονομάσει «Ηρωικές φιγούρες».

Back to Top

Λάβετε τα τελευταία άρθρα στο email σας

Awesome sauce!

Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Άλλα άρθρα της ίδιας κατηγορίας