Μήνυμα της νέας Προέδρου των Γιατρών του Κόσμου

Τα Πολυιατρεία μας, οι αποστολές μας εντός και εκτός συνόρων, οι συνεργασίες μας, τα προγράμματα μας, οι εκδηλώσεις μας- ΌΛΑ- αποδεικνύουν ότι δικαίως οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας τόσα χρόνια. Αλλά συγχρόνως και σεμνοί. Γιατί γνωρίζουμε ότι ακόμα έχουμε πολύ δρόμο και αγώνα μπροστά μας. Και αυτός ο δρόμος θέλουμε και να αξίζει αλλά και να αποδώσει σε όσους μας έχουν ανάγκη.

Είναι η πρώτη φορά που γράφω στο Οδοιπορικό των Γιατρών του Κόσμου.

Βασικά, είναι τόσα αυτά που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, τόσες εικόνες ,εμπειρίες, χαρές και  –γιατί όχι – ακόμα και τον τόσο «χρήσιμο» πόνο. Γιατί είναι αυτός που μας υπενθυμίζει ότι οφείλουμε να παραμένουμε ανθρώπινοι.

Μετά από οκτώ συνεχόμενα χρόνια εθελοντισμού και τέσσερα χρόνια στο Δ.Σ της Οργάνωσης συνεχίζω να συγκινούμαι κάθε φορά που περνάω το κατώφλι του Πολυϊατρείο των Γιατρών του Κόσμου της Αθήνας.

Είναι το ίδιο κατώφλι που όταν, πριν καν το περάσω, σκεφτόμουν πως να αλλάξω την καθημερινότητα την δική μου αλλά και τόσο άλλων συνανθρώπων μου που ίσως είχαν μεγαλύτερη ανάγκη από τους υπόλοιπους αγαπημένους αλλά καθημερινούς ασθενείς μου.

Αυτή η διαφορετικότητα της ζωής και των αναγκών των άλλων  ήταν πάντα το κίνητρο μου και ο απώτερος σκοπός μου.

Και εδώ, στους Γιατρούς του Κόσμου συνάντησα και όλους εκείνους τους συνοδοιπόρους με τους οποίους θα μπορούσα να μοιραστώ αυτόν τον κοινό στόχο.

Τα Πολυιατρεία μας, οι αποστολές μας εντός και εκτός συνόρων, οι συνεργασίες μας, τα προγράμματα μας, οι εκδηλώσεις μας- ΌΛΑ- αποδεικνύουν ότι δικαίως οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας τόσα χρόνια. Αλλά συγχρόνως και σεμνοί. Γιατί γνωρίζουμε ότι ακόμα έχουμε πολύ δρόμο και  αγώνα μπροστά μας. Και αυτός ο δρόμος θέλουμε και να αξίζει αλλά και να αποδώσει σε όσους μας έχουν ανάγκη.

Το δικαίωμα όλων μας στην υγεία είναι αδιαπραγμάτευτο. Το δικαίωμα πρόσβασης σε αυτήν επίσης. Χρόνια τώρα, οι Γιατροί του Κόσμου, είμαστε δίπλα στις ευάλωτες ομάδες που στερούνται για οποιονδήποτε λόγο το βασικό αγαθό της υγείας. Της σωματικής αλλά και ψυχικής.

Είμαστε δίπλα στους ανθρώπους που βιώνουν κοινωνικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση, πόλεμο, πείνα, έλλειψη ελευθερίας, στέγης,  έλλειψη ανθρωπιάς. Δίπλα σε όσους στερούνται καθημερινά τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.  

Γι αυτό λοιπόν, ο εθελοντισμός κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να είναι στο DNA όλων μας. Όσο πιο πολύ κάνουμε εθελοντισμό και προσφέρουμε τόσο πιο πολύ εκτεθειμένοι είμαστε και κατά συνέπεια τόσο πιο καλά αντιδρούμε και εμείς οι ίδιοι στα εξωτερικά ερεθίσματα. Γινόμαστε πιο ανθρώπινοι και πιο προσιτοί στους άλλους. Κάτι σαν μια μεγάλη ανθρώπινη οικογένεια, που δίνεις και παίρνεις. Γιατί με τον εθελοντισμό ουσιαστικά κάνεις δεν χάνει. Πόσο δύσκολο και εφικτό να είναι άραγε?

Ολοκληρώνοντας αυτές τις σκέψεις και κλείνοντας, θα ήθελα να αφιερώσετε έστω και λίγο από τον τόσο πολύτιμο χρόνο σας στο ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα του Οδοιπορικού μας. Ιστορίες, δυσάρεστες περιπέτειες και δράματα ανθρώπων μπορείτε να διαβάσετε οπουδήποτε.

Η διαφορά είναι ότι στις καθημερινές ιστορίες των Γιατρών του Κόσμου θα αγωνιστούμε  για ένα happy ending για όλους. Καλή ανάγνωση.

Σας ευχαριστώ!

O Συγγραφέας

Χαρά Τζιουβάρα

Ιατρός Παιδίατρος - Νεογνολόγος Πρόεδρος Δ.Σ Γιατρών του Κόσμου Ελλάδας

Back to Top

Λάβετε τα τελευταία άρθρα στο email σας

Awesome sauce!

Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form :(

Άλλα άρθρα της ίδιας κατηγορίας